Αυτή είναι μία Mercedes Benz 280SE του 1970, καμπριολέ, με χαμηλή μάσκα.
Σωστά, χαμηλή μάσκα.
Κατασκεύασαν αυτό το καπό και την μπροστινή μάσκα μόνο το 1970.
Σπάνιο. Υπάρχουν μόνο 200 τέτοια αμάξια.
Αυτό το πανέμορφο αμάξι είναι καφέ, στο χρώμα του καπνού,
με μπλε δερμάτινο σαλόνι…
…εξακύλινδρο κινητήρα 2,8 λίτρων, μία υπέροχη, παλιά Mercedes.
Αυτό το αμάξι λέει: "Όπως και να 'χει, έβγαλα λεφτά.
Με τον κόπο μου, τα έκλεψα, τα παντρεύτηκα. Πάντως τα έχω.
Έχω οικονομική άνεση.
Θέλω να έχω και άνεση σωματικά".
- Εμπρός; - Άλι;
- Τζέρι; - Πλησιάζω στο σπίτι σου.
Τέλεια, έλα να με πάρεις από εδώ.
Καλεσμένη μου σήμερα, η ξεκαρδιστική Άλι Γουέντγουορθ,
που δεν είναι μόνο ταλαντούχα κι αστεία,
αλλά και σύζυγος του Τζορτζ Στεφανόπουλος.
Η Άλι κι ο Τζορτζ είναι στενοί φίλοι της κας Σάινφελντ και δικοί μου.
Η Άλι είναι η μόνη μεγαλοαστή που ξέρω, εξού και το ανάλογο αυτοκίνητο.
Θα είναι εύκολο.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ σε μεγαλοαστική εβδομάδα
στο Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
- Ωραία μαλλιά. - Ευχαριστώ.
- Ιδού το αυτοκίνητο. - Θεέ μου!
Το λατρεύω! Θεέ μου, τέτοιο οδηγεί η τάξη μου!
Δες το λευκό τιμόνι, Άλι.
- Δεν είναι σικ; - Πολύ σικ.
Πόσο καλά είσαι και νιώθεις αυτή τη στιγμή;
- Θες να 'σαι μεγαλοαστός; - Ναι.
Όλοι λένε "Θεέ μου, μεγαλοαστός.
Ο καπετάνιος του Mayflower ήταν πρόγονός σου.
Αλλά όλοι στο Mayflower ήταν μαστροποί και κλέφτες".
Μάφι λένε τη μαμά μου.
Δεν μπορείς να μεγαλώσεις με μία Μάφι και να μην το κοροϊδεύεις.
Θα μπορούσα να μπω σ' αυτή την κουλτούρα;
Είσαι λιγάκι απρόσιτος, κι αυτό λειτουργεί πολύ καλά,
γιατί δεν εκφράζεις συναισθήματα.
Και τα γεννητικά μας όργανα είναι ερμητικά κλειστά.
Θα μπορούσα να παντρευτώ μεγαλοαστή;
Δε θα σου άρεσε.
Ακόμα και στο σεξουαλικό επίπεδο, ανακαινίζει την ντουλάπα ενώ κάνετε σεξ.
Και το ξέρεις, αλλά… Είναι μία συναλλαγή.
Θέλουν μόνο ύπνο.
Ποιος είπε: "Έχει πλάκα να είσαι σαν αυτούς τους ανθρώπους";
- Ο Ραλφ Λόρεν. - Ο Ραλφ.
Πούλησε αυτό το λάιφσταϊλ, και τον ευχαριστούμε.
Να τος.
Μιλάμε για τον Ραλφ Λόρεν μπροστά στο μαγαζί του!
Κοίτα ένα χαριτωμένο χνουδωτό καφέ σκυλάκι.
Δε θες να τον βουτήξεις σε σαπουνάδα,
- να τον πλύνεις; - Ναι.
Το λεωφορείο πέρασε έτσι απλά!
Φαντάσου να είσαι οδηγός σ' αυτή την πόλη. Ξέχνα το.
Θα κάνεις ό,τι πρέπει. Θα πας κόσμο στη δουλειά του.
"Θα με υπομείνεις".
Νομίζουν ότι το Speed είναι ντοκιμαντέρ.
Έχω πολλούς φίλους, και ο Τζορτζ…
"Δεν αντέχω τον σύζυγο ή τη σύζυγο".
Όταν είναι δύο ζευγάρια,
πρέπει να λειτουργούν τέσσερις σχέσεις σε ένα επίπεδο.
- Ακριβώς. - Τέσσερις.
Διαφορετικά, δε λειτουργεί το πράμα.
Ξέρεις…;
Όταν είμαι μόνος με τον Τζορτζ,
τι νομίζεις ότι συζητάμε;
"Πώς θα γλιτώσουμε απ' αυτό;"
Τα παιδιά μας πάνε στο ίδιο σχολείο. Πήγατε στη Βραδιά Προσανατολισμού;
Η αλήθεια είναι, φύγαμε νωρίς.
Κρατιόμουν να μη μιλήσω όταν άρχισαν να λένε:
"Ξέρετε, η ΣΤ' Δημοτικού χρειάζεται προσαρμογή".
Θέλω να πω: "Σοβαρά τώρα; Σοβαρά;
Ποιος νοιάζεται;
Ας προσαρμοστούν, να μην ανησυχούμε κι εμείς!
Αντιμετωπίστε το".
"Αυτή είναι δική σας δουλειά".
"Κάντε την".
"Εμείς τα ταΐζουμε στο τέλος της μέρας".
Ας φροντίσουμε να ζουν σε τέλειο περιβάλλον!
Είναι εντελώς απροετοίμαστα για την πραγματική ζωή.
Ασκείς κριτική στα παιδιά και λένε: "Τι;
Μα τι λες τώρα;
Μέχρι τώρα, όλοι λάτρευαν ό,τι έχω κάνει".
Πολύ αστείο θέαμα, αυτά τα δύο οχήματα δίπλα δίπλα.
Ποιος χάνει τέτοια σύγκρουση;
Να κλείσουμε την κουκούλα;
Έπρεπε να βάλω μαντήλι Hermes,
- στα μαλλιά… - Θες να αγοράσεις;
Πάμε στη Μάντισον, να πάρουμε μεταξωτό μαντήλι.
- Στο Blue Tree, εδώ. - Εντάξει.
Γυρεύω ένα μεταξωτό μαντήλι.
Αν μου έμαθε κάτι η μητέρα μου…
- Γυναίκες στον καθρέφτη. Πεθαίνω! - Τουλάχιστον, δε…
- "Τι είναι αυτό;" - Δε θα 'σαι έτσι όλη μέρα.
Όχι.
Έτσι κάνει μια μεγαλοαστή.
Παίρνεις την τσάντα σου και…
Όχι, πετάξαμε σκουπίδια.
Είμαστε αστοί, σκασίλα μας!
- Θα το φτιάξω. - Βάλε το μαντήλι σου.
Δεν ξέρεις να το κάνεις.
Τι ωραία μέρα για αμαξάδα!
Θα σου πω ένα τέλειο παράδειγμα μεγαλοαστών.
Στην ψυχοθεραπεία στο Λ.Α., μιλούσαμε για την κατάθλιψη.
Γύρισα και είπα στους γονείς μου:
"Έχουμε ιστορικό κατάθλιψης;"
Και οι γονείς μου είπαν "Όχι!"
Είπα στη μητέρα μου: "Μα δεν αυτοκτόνησαν οι παππούδες μου;"
Αλλά στο μυαλό τους "Πέθαναν από φυσικά αίτια".
- Μεγαλοαστικό αυτό. - Ναι.
Όλα τα αίτια είναι φυσικά.
Μία απ' τις αγαπημένες μου ατάκες της μαμάς μου.
Είχα μόλις γεννήσει την Έλιοτ.
Ξέρεις, γεννάς, ιδρώνεις. Είναι μία φρικτή δοκιμασία.
Μπήκε μέσα η μαμά μου και είπε:
"Βάλε λίγο κραγιονάκι πριν μπει μέσα ο Τζορτζ".
Και σου μένει αυτό.
Πολύ κυριλέ αυτό. Τι κάνω με το αυτοκίνητο;
Το αφήνεις με αναμμένη μηχανή ή πετάς τα κλειδιά.
Θέλω να το κάνω. Ποτέ δεν έχω πετάξει κλειδιά.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Έτσι γίνεται. - Τώρα αρχίζεις να το πιάνεις.
Αυτός θα το πληρώσει.
- Άκουσα μια ωραία ατάκα. - Ναι;
Ποιο είναι το κόλπο για έναν μακροχρόνιο γάμο;
Δε χωρίζεις.
- Λιγάκι χαζό αυτό. - Τι εννοείς;
Κανείς δε θέλει απλώς έναν μακροχρόνιο γάμο.
- Σαν να έχεις μακρύ πόδι. - Μ' αρέσει η απλή σκέψη.
Ναι, είναι απλό, γιατί στερείται σκέψης.
Ξέρεις ότι μ' αρέσει να βλέπω ζευγάρια που έχουν προβλήματα.
Ναι, το βλέπω σαν μάχη. Ξέρεις πώς να σκοτώσεις.
Ξέρεις τα όπλα του άλλου, το κρησφύγετό του.
- Αν τα ξέρεις όλα αυτά… - Θέλω να καταλάβω τι λέμε.
Συγκεκριμένα. Ποια μάχη;
- Θα σου πω την τελευταία μάχη. - Εντάξει.
Λοιπόν, χτύπησα το πόδι μου.
Το έχω δεμένο με επιδέσμους, πάνω σε μαξιλάρια, δεν μπορώ να περπατήσω.
- Το γρατζούνισες σε βράχο; - Έπεσα σε βράχια.
Αλλά το τραύμα ήταν τόσο βαθύ
που χάραζες τα αρχικά σου στο οστό μου.
Έβλεπες το οστό.
Αν σου έδειχνα τη φωτογραφία του τραύματος
που μου έστειλαν από το νοσοκομείο, θα έκανες εμετό.
Λες και γύρισα απ' το Ιράκ. Τόσο άσχημο ήταν.
Πήρα τον Τζορτζ και μου είπε,
ενώ είχα χειρουργηθεί με γενική αναισθησία:
"Ξεκουράσου. Έχεις να ξεπακετάρεις πολλά".
Θα πάρω παυσίπονο και θα το παραβλέψω.
Αν μου ξαναπεί κάτι τέτοιο, θα εκραγώ.
Αλλά τώρα, θα το παραβλέψω.
Γυρίσαμε στην πόλη με απόλυτη σιωπή στο αμάξι.
- Είσαι στη μάχη τώρα. - Δε φωνάζουμε.
Σιωπή. Και άσχημη σιωπή μάλιστα.
Λίγο να κουνηθείς μέσα στο αμάξι…
Αντηχεί σαν σπασμένο γυαλί.
Ένιωθα πως η διαδρομή κράτησε δύο μέρες. Έβραζα απ' τον θυμό μου.
Με τι θυμώνει εκείνος;
Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω.
Όταν σου λένε ένα φρικτό περιστατικό,
παρουσιάζουν τον εαυτό τους στην ιστορία απίστευτα λογικό.
"Χτυπάω έναν άστεγο με μπαστούνι του γκολφ.
Δεν είμαι θυμωμένος, απλώς δεν ανήκε εκεί".
- Πάντα το παρουσιάζουν λογικά. - Ναι.
Έχουμε μιλήσει για τον τρόπο που τσακωνόμαστε, που έχει αλλάξει.
- Δεν περνάμε τα όρια. - Βρίζετε εσύ κι ο Τζορτζ;
Για μένα μιλάω.
Θα σου πω τι έμαθα.
Όσο πιο πολύ τον ακούω, χωρίς να λέω
"Έλα, πες το. Τι πρόβλημα έχεις;"
τον ακούω πραγματικά και κατάλαβα πως λέει:
"Τι θα γίνει αν η Άλι δεν μπορεί…"
Τι πρέπει να κάνω για να εξασφαλίσω ότι έχω ενισχύσεις όταν τραυματιστώ;
Είναι σαν ατάκα της Δίωξης Ναρκωτικών.
- "Τραυματίστηκα. Ενισχύσεις". - Ναι.
Έχετε ασύρματο στο σπίτι;
Γιατί μια γυναίκα, κάποια στιγμή, πρέπει να ρωτήσει τον άντρα της
"Τι θα έκανες αν πέθαινα;"
Ναρκισσισμός.
Θέλει να είναι αναντικατάστατη.
Αν απαντούσες "Αν πεθάνεις, θα πενθήσω
και μετά θα παντρευτώ μία 34χρονη".
- Όχι. - Όχι!
Όχι.
Ο άντρας μου δε θα ξαναπαντρευόταν.
Το ξέρω, μα αν σου το έλεγε,
- θα το πίστευες; - Ναι.
Θα σε πείραζε αν ήταν ψέμα;
Όχι, πώς να το ξέρω; Είμαι πεθαμένη.
Δεν απαντάς στην ερώτησή μου.
- Θα σε πείραζε αν ήταν ψέμα; - Όχι, αυτό θέλω να ακούσω.
Ναι.
Ο πατέρας του μου είπε κάτι πολύ ενδιαφέρον.
Είπα για το πόδι μου
"Ευτυχώς που δε μολύνθηκε, γιατί, ξέρεις,
ο Τζορτζ δε θέλει κουτσή γυναίκα".
Είναι ιερέας. Με κοίταξε σοβαρά και είπε:
"Όχι, τον μεγάλωσα για να μείνει με μία γυναίκα".
Κι εγώ είπα: "Αστειεύομαι".
Πρώτον, είναι απίστευτο πως οι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου χιούμορ.
Δεύτερον, πώς μεγαλώνεις κάποιον έτσι;
Έχω δύο γιους. Να αρχίσω τώρα;
Όταν τελειώσεις με τα LEGO Star Wars,
θα σου πω πόσες γυναίκες κρίνω πως πρέπει να έχεις.
Να σου πω το ουσιώδες;
- Θέλεις; - Ναι, πες μου το ουσιώδες.
Οι άντρες δεν τα λένε.
Δεν τους λέει κάποιος "Το κάνει αυτό η γυναίκα σου;"
Γιατί, στο 99,99% των περιπτώσεων, η απάντηση θα είναι:
"Ναι, η δική σου;" "Ναι, πώς το χειρίζεσαι εσύ;"
Δε λένε τέτοια.
Αυτό και μόνο θα βελτίωνε όλους τους γάμους κατά 90%.
- Σ' αυτή τη φάση είμαι. - Πιο ψηλά από μένα.
Πράγματι.
Δε μ' ενδιαφέρει καθόλου να έχω δίκιο.
Είχα συναισθήματα.
Αυτά τα συναισθήματα με εμπόδιζαν. Τα ξεφορτώθηκα.
Θα με τρέλαινες αν ήμαστε μαζί.
Υπερασπίσου το δίκιο σου.
- Πες ένα παράδειγμα, ξύπνια. - Εντάξει.
Ένα παράδειγμα όπου έχω δίκιο κι εσύ άδικο
και πρέπει να δεις ότι κάνεις λάθος.
Και με το πάσο σου.
Λοιπόν, την επόμενη βδομάδα, θα πάω…
Γιατί είναι αστείο;
Λες και τρώμε στην κουζίνα.
Αν δεν ξέρεις πώς θα το πάρει ο άλλος,
πρέπει ν' ασχολείσαι με κάτι.
Την επόμενη εβδομάδα, θα πάω σε σπα με τις φίλες μου.
Ωραία ιδέα.
Αλλά θα πρέπει να ασχοληθείς εσύ με τα παιδιά.
Ο Λένι έχει τσέλο.
Η Περσεφόνη μπαλέτο και η Κασσιόπη…
Το τηλεσκόπιο κοιτούσες;
Αλλά χαίρεσαι πολύ γι' αυτό.
- Ποτέ… - Θα πας στο σπα.
- Δε θα μου κάνεις σκηνή. - Γιατί να κάνω;
- Δε σου αξίζει. - Χρειάζομαι κάτι να με…
- Βρες καλύτερη αιτία τότε. - Εντάξει.
Γνώρισα έναν.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Αυτά τα αυτοκίνητα, μπορείς να τα αγοράσεις;
- Πωλούνται; - Τα πάντα πωλούνται, γλυκιά μου.
- Ακόμα κι εσύ. - Αυτό το ξέρω.
Αυτό το ξέρω.
Ένας διάσημος συγγραφέας μου πρόσφερε κάποτε 40.000 δολάρια.
Θα το πω στον Τζορτζ στον επόμενο καβγά σας.
- "Σε ενημερώνω…" - "Σαράντα". "Σαράντα;"
- "40;" - Όχι στρογγυλός αριθμός.
- Ναι. - Πενήντα ή είκοσι, το καταλαβαίνω.
Το 40 είναι σαν να το σκέφτηκε λίγο.
"Αξίζει πενήντα. Ίσως μπορώ να κόψω 10".
Δεν καταλαβαίνω που, χρόνια μετά,
ανακαλύπτεις ότι ο άντρας σου είχε κι άλλη οικογένεια.
- Ο Λίντμπεργκ κι ο Κουράλτ. - Εξουθενωτικό.
Ποιες γυναίκες δεν το κατάλαβαν αυτό;
Οι γυναίκες είναι "λαγωνικά".
"Πού ήσουν το τριήμερο; Χάθηκες".
"Δεν τηλεφώνησες, δεν…"
"Έψηνα" τη γυναίκα μου για τον μορμονισμό.
Η ιδιοφυΐα της πολυγαμίας.
Οι περισσότερες γυναίκες δε θέλουν έναν άντρα συνέχεια δίπλα τους.
- Ναι. - Μια-δυο φορές την εβδομάδα.
- Πολλές. - Ναι.
Οι περισσότεροι άντρες θα ήθελαν να είναι με πολλές γυναίκες.
- Ναι. - Αν το υποστηρίζεις, πού είναι το θύμα;
Στον μορμονισμό, ζουν όλοι μαζί.
- Πολυκοσμία για μένα. - Ναι, συμφωνώ.
Εγώ δεν… Όχι, πολύς κόσμος.
Ο χαμένος στην ιστορία είναι ο άντρας, νομίζω.
Οι άντρες νομίζουν ότι θέλουν πολλές.
Δε θέλεις πολλές γυναίκες. Μία είναι υπεραρκετή.
Είμαστε σε μία φάση όπου τα παιδιά είναι βολεμένα στο σχολείο.
Δεν κάνουμε τρελά πράγματα. Δεν υιοθετούμε παιδάκι από την Κορέα.
- Ναι. - Δεν το ανακατεύουμε πολύ.
Το παιδάκι απ' την Κορέα βλέπει κι ένα δάκρυ κύλησε στο πρόσωπό του.
Ο Τζορτζ μού είχε πει μία σπουδαία ατάκα ως σύζυγος.
- Θα σου την πω τώρα. - Εντάξει.
Λέγαμε πώς μετακομίσατε εδώ από την Ουάσιγκτον
και μένετε σε διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη.
Είστε ευχαριστημένοι εδώ;
Και μου λέει: "Ελπίζω πραγματικά να είμαστε".
Το θέμα είναι ότι δεν έχει ιδέα.
Θα μάθει αν είναι ευχαριστημένος.
Ξέρεις, όταν σε γνώρισα,
ήθελες να θυμηθείς το ανέκδοτο με τη λεμονόπιτα.
- Όχι, πίτα με κρέμα. - Αυτό ήταν!
- Πίτα με κρέμα. - Ναι.
Είναι ένας στρατιώτης στον Β' Παγκόσμιο.
Σταματάει σε έναν γερμανικό φούρνο και παίρνει μία πίτα με κρέμα Βαυαρίας.
Ό,τι πιο νόστιμο έχει φάει.
Τελειώνει ο πόλεμος, γυρίζει στην πατρίδα, παντρεύεται, κάνει παιδιά.
Τα παιδιά φεύγουν για σπουδές, η γυναίκα του πεθαίνει κάποια στιγμή.
Πάει στον γιατρό που του λέει "Σου απομένουν έξι μήνες ζωής".
Έχει κάνει ό,τι ήθελε στη ζωή του.
Μόνο ένα πράγμα θα ήθελε να βιώσει ξανά.
Κι αυτό είναι να ξαναφάει πίτα με κρέμα Βαυαρίας.
Κλείνει θέση σε υπερωκεάνιο.
Στον Ατλαντικό, χτυπούν παγόβουνο, βουλιάζουν.
Η λέμβος ξεφουσκώνει κι αυτός πέφτει στο νερό.
Αρχίζει να κολυμπάει, αλλά τον τρώνε καρχαρίες.
Του έχουν κατασπαράξει πόδια και χέρια.
Έχει χάσει πολύ αίμα, αλλά φτάνει στη Γαλλία
κι αρχίζει να έρπει.
Διασχίζει έρποντας όλη τη Γαλλία και όλη την Ελβετία,
φτάνει στη Γερμανία και ρωτάει.
Φτάνει έρποντας στον φούρνο,
κάθεται σε ένα άδειο σκαμπό, χωρίς χέρια, χωρίς πόδια.
Ο καρκίνος τού τρώει σώμα και μυαλό.
Η σερβιτόρα ρωτάει "Τι θα πάρετε, παρακαλώ;"
Λέει "Θα ήθελα ένα κομμάτι πίτα με κρέμα Βαυαρίας".
Η σερβιτόρα απαντάει "Λυπάμαι. Μόλις έδωσα το τελευταίο κομμάτι".
- Ναι; - "Ροδακινόπιτα τότε".
Θα ήταν αστείο αν έλεγε: "Μόλις μας τελείωσε αυτό".
Κι εκείνος θα έλεγε: "Τότε θα πιω έναν καφέ".
Καλύτερο αυτό!
- Ναι, έχεις δίκιο. - Ναι!
Υποτιτλισμός: Μελισσάνθη Γιαννούση